Ustawa Beckhama dla Hiszpanów wracających do Hiszpanii

„Ustawa Beckhama jest dla cudzoziemców. Ja jestem Hiszpanem.”

Nieprawda. Art. 93 hiszpańskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (LIRPF) nie pyta o Państwa paszport.

Pyta, gdzie byli Państwo rezydentami podatkowymi w ostatnich pięciu latach. I właśnie tu Hiszpan wracający może natknąć się na własne deklaracje.

Krótka odpowiedź

Tak, Hiszpan wracający do kraju może skorzystać z ustawy Beckhama. Art. 93 ust. 1 LIRPF nie wymaga żadnego obywatelstwa.

Nie istnieje jednak osobna ścieżka dla osób powracających. Tak jak wszyscy inni, muszą Państwo spełnić wszystkie warunki jednej ze ścieżek przewidzianych w art. 93 ust. 1 lit. b, aby skorzystać z reżimu.

• Umowa o pracę, pismo pracodawcy o przeniesieniu się do Hiszpanii (desplazamiento) albo praca zdalna wykonywana wyłącznie z wykorzystaniem środków informatycznych, telematycznych i telekomunikacyjnych. Poza reżimem pozostaje szczególny stosunek pracy zawodowych sportowców z rozporządzenia królewskiego (Real Decreto) 1006/1985, także w przypadku Hiszpana.
• Objęcie funkcji członka organu zarządzającego (administrador) w podmiocie, z jednym ograniczeniem. Jeżeli podmiot jest spółką majątkową (entidad patrimonial), Państwa udział nie może prowadzić do uznania tego podmiotu za podmiot powiązany. Omawiamy to w przewodniku o członku zarządu.
• Działalność gospodarcza zakwalifikowana jako działalność przedsiębiorcza (actividad emprendedora) wraz z pozytywną opinią ENISA. Jako obywatele Hiszpanii występują Państwo o tę opinię do ENISA przed przeniesieniem się (art. 113 ust. 2 hiszpańskiego rozporządzenia wykonawczego do ustawy o IRPF (RIRPF)). Jeżeli będą Państwo czekać do powrotu, będzie już za późno. Omawiamy to w przewodniku o przedsiębiorcy.
• Działalność gospodarcza jako wysoko wykwalifikowany specjalista, który świadczy usługi na rzecz startupów (empresas emergentes) w rozumieniu ustawy 28/2022 albo prowadzi działalność szkoleniową, badawczo-rozwojową i innowacyjną (I+D+i), pod warunkiem że to, co pobiera z tego tytułu, przekroczy łącznie 40% wszystkich jego przychodów z działalności gospodarczej, działalności zawodowej i pracy osobistej. Samo bycie wysoko wykwalifikowanym nie wystarcza. Omawiamy to w przewodniku o wysoko wykwalifikowanym specjaliście.

I muszą Państwo spełnić to, czego wymaga się od wszystkich. Muszą Państwo uzyskać rezydencję podatkową w Hiszpanii wskutek tego przeniesienia się, przenieść się w pierwszym roku stosowania reżimu albo w roku poprzednim, nie uzyskiwać dochodów poprzez zakład (establecimiento permanente) w Hiszpanii (z wyjątkiem działalności z pkt 3 i 4 art. 93 ust. 1 lit. b, wraz ze wszystkimi ich warunkami), a przede wszystkim nie mogli Państwo być rezydentami w Hiszpanii w żadnym z pięciu okresów podatkowych poprzedzających rok przeniesienia się.

Czego wymaga ustawa

Pięć okresów

Litera a) art. 93 ust. 1 wymaga, żeby podatnik przez pięć okresów podatkowych poprzedzających okres, w którym dochodzi do przeniesienia się, nie był rezydentem w Hiszpanii.

Przełóżmy to na daty. Jeżeli przenoszą się Państwo w 2026 r., nie mogli Państwo być rezydentami podatkowymi w Hiszpanii w żadnym z lat 2021, 2022, 2023, 2024 i 2025.

Co czyni rezydentem

Rozstrzyga o tym art. 9 ust. 1 LIRPF. Rezydentem jest osoba, która przebywa w Hiszpanii ponad 183 dni roku kalendarzowego, licząc sporadyczne nieobecności, chyba że wykaże swoją rezydencję podatkową w innym państwie. Rezydentem jest także osoba, która ma w Hiszpanii główny ośrodek albo bazę swojej działalności lub interesów gospodarczych.

I jest jedno domniemanie, które przy powrotach ma duże znaczenie. Domniemywa się, o ile nie zostanie przedstawiony dowód przeciwny, że podatnik jest rezydentem podatkowym w Hiszpanii, jeżeli zwykle mieszkają tam jego małżonek, z którym nie pozostaje w separacji prawnej, oraz pozostające na jego utrzymaniu małoletnie dzieci.

Co powiedział fiskus

Własne deklaracje mogą wywoływać domniemanie, że było się rezydentem

Pewien Hiszpan pracował w Arabii Saudyjskiej od 2013 do 2021 r. i przez cały ten czas dalej składał w Hiszpanii deklaracje IRPF. Od 2022 r. mieszkał na Tajwanie, a jego pracodawca mógł spowodować jego powrót.

Twierdził, że spełnia literę a). Hiszpańska Dyrekcja Generalna ds. Podatków (DGT) odpowiedziała mu, że złożenie tych deklaracji skutkuje domniemaniem, że był rezydentem w Hiszpanii aż do 2021 r., ostatniego roku objętego deklaracją, chyba że przedstawi dowód przeciwny, którego ciężar spoczywa na nim. I że to „wykluczałoby możliwość zastosowania reżimu specjalnego w 2026 r.” (V0266-26).

Podstawą jest art. 108 ust. 4 hiszpańskiej ordynacji podatkowej (LGT). To, co wskażą Państwo w swoich deklaracjach, uznaje się za prawdziwe wobec Państwa i można to prostować wyłącznie dowodem przeciwnym.

DGT zostawiła mu tę furtkę otwartą. Może spróbować obalić domniemanie. Ale ciężar dowodu spoczywa na nim.

Miesiące pandemii w Hiszpanii

Pewien Hiszpan mieszkał w Stanach Zjednoczonych od 2012 r. Po zamknięciu biur w 2020 r. pracował zdalnie, a w 2021 r. spędził w Hiszpanii ponad 183 dni. W 2022 r. jego stanowisko przeniosło się do Hiszpanii.

DGT nie odpowiedziała, czy w 2021 r. był rezydentem, bo pytanie wpłynęło po terminie. Uprzedziła jednak, że jeśli był, nie mógł zgłosić wyboru reżimu (V0698-23). Stosowała wcześniejsze brzmienie, które wymagało dziesięciu okresów bez rezydencji. Z obecnymi pięcioma logika jest ta sama. Rok rezydencji w rozpatrywanym okresie zamyka możliwość wyboru.

Podwójna rezydencja i umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania

Osoba o obywatelstwie hiszpańskim i chilijskim odbywała w Hiszpanii stacjonarne studia magisterskie i spędziła tu w 2024 r. ponad 183 dni. Później chciała wrócić na umowę z hiszpańską fundacją.

DGT wyjaśniła, że ten pobyt czyniłby ją rezydentką w Hiszpanii w 2024 r. Jeżeli jednak według prawa chilijskiego była jednocześnie rezydentką w Chile, konflikt rozstrzygał art. 4 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między tymi dwoma państwami. A jeżeli umowa wskazywała ją jako rezydentkę Chile, spełniała literę a) (V1690-25).

Jeżeli rezydencja podatkowa w którymś roku budzi wątpliwości, zaświadczenie o rezydencji podatkowej w drugim państwie i właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą pomóc wykazać spełnienie warunku braku rezydencji podatkowej w Hiszpanii w wymaganym okresie. Trzeba to sprawdzić przed złożeniem jakichkolwiek dokumentów.

Hiszpan bez wizy na pracę zdalną

Hiszpan z obywatelstwem amerykańskim miał pracować zdalnie z Hiszpanii dla swojej amerykańskiej firmy. Jako Hiszpan nie mógł ubiegać się o wizę na pracę zdalną o charakterze międzynarodowym.

Nie była mu potrzebna. DGT odpowiedziała, że może zgłosić wybór reżimu, jeżeli istnieje stosunek pracy, pracuje zdalnie z wykorzystaniem wyłącznie środków informatycznych, telematycznych i telekomunikacyjnych, uzyskuje rezydencję wskutek tego przeniesienia się i spełnia litery a) i c) (V2460-25).

Powrót pod koniec roku

Pewien Hiszpan mieszkał od piętnastu lat w Dominikanie i zamierzał wrócić w ostatnich miesiącach 2025 r., pracując zdalnie dla tej samej firmy. DGT potwierdziła, że może zgłosić wybór reżimu, jeżeli spełni wymagania, i że reżim znalazłby zastosowanie od 2026 r., pierwszego roku z ponad 183 dniami w Hiszpanii, i w pięciu kolejnych latach (V1953-25, przy art. 115 RIRPF).

Według wcześniejszego brzmienia DGT rozumowała tak samo w sprawie wnioskodawczyni wracającej ze Szwajcarii pod koniec sierpnia 2014 r. Reżim od 2015 r., jeżeli w tym roku przekroczyła 183 dni (V3235-13).

Wynagrodzenie z poprzedniego zatrudnienia

Hiszpan, który pracował dla niemieckich firm, przeniósł się do Hiszpanii w lutym 2025 r. i otrzymywał w ratach miesięcznych wynagrodzenie z umowy o zakazie konkurencji zawartej z jego byłym niemieckim pracodawcą. DGT odpowiedziała, że wynagrodzenie to pochodzi z pracy wykonywanej przed przeniesieniem się i nie podlega opodatkowaniu w Hiszpanii, o ile nie pochodzi z działalności osobistej wykonywanej na terytorium Hiszpanii (V2560-25, w związku z art. 114 ust. 2 lit. a RIRPF).

Premie, akcje i odroczone świadczenia omawiamy w przewodniku o premiach i carried interest.

Jak można stracić reżim

Dalsze składanie deklaracji IRPF w Hiszpanii podczas mieszkania za granicą. Domniemywa się, że byli Państwo rezydentami, i to Państwo muszą przedstawić dowód przeciwny.

Rezydencja podatkowa w Hiszpanii w jednym z pięciu poprzedzających okresów, nawet z przyczyny niezależnej od Państwa, jak ponad 183 dni pracy zdalnej w pandemii. Jeżeli w tym roku byli Państwo równocześnie rezydentami innego państwa, konflikt trzeba najpierw rozstrzygnąć zgodnie z właściwą umową, jak w chilijskiej sprawie.

Jeżeli Państwa małżonek i małoletnie dzieci pozostawali w Hiszpanii, gdy pracowali Państwo za granicą, ustawa przewiduje domniemanie Państwa rezydencji podatkowej, chyba że przedstawią Państwo dowód przeciwny.

Powrót bez drogi wejścia. Sam powrót do domu nie stanowi żadnej z okoliczności z art. 93 ust. 1 lit. b).

Kiedy to się Państwu nie opłaca

Kiedy będą Państwo uzyskiwać w Hiszpanii dochody, które ogólna skala potraktowałaby korzystniej. W reżimie podatek płaci się według przepisów podatku od nierezydentów (IRNR). Część podstawy, która nie odpowiada dochodom z art. 25 ust. 1 lit. f) tej ustawy, opodatkowana jest stawką 24% do 600 000 euro i 47% powyżej, a dochodów nie kompensuje się między sobą (art. 93 ust. 2). Porównanie wykonuje się na Państwa liczbach.

Kiedy nie potrafią Państwo zebrać dowodów na lata spędzone za granicą. Samo kwestionowanie rezydencji przez fiskus nie wystarczy. Jeżeli jednak wykaże się, że w jednym z tych pięciu okresów byli Państwo rezydentami podatkowymi w Hiszpanii, warunek dostępu nie jest spełniony i nie można zgłosić wyboru reżimu. To co innego niż późniejsze wykluczenie, które dotyczy osoby, która już korzystała z reżimu i później naruszyła warunki (art. 118 ust. 1 RIRPF), i po którym nie można ponownie zgłosić wyboru (art. 118 ust. 5).

Co złożyć i kiedy

Formularz modelo 149, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od daty rozpoczęcia działalności (fecha de inicio de la actividad) wykazanej w Państwa zgłoszeniu do hiszpańskiego ubezpieczenia społecznego (alta en la Seguridad Social), w dokumentacji pozwalającej zachować ubezpieczenie kraju pochodzenia albo, jeżeli zgłoszenie nie jest obowiązkowe, w dokumencie potwierdzającym rozpoczęcie (art. 116 ust. 1 lit. a) RIRPF). Wymagane dokumenty zależą od Państwa drogi i są opisane w przewodniku po formularzu modelo 149.

A w każdym roku reżimu składają Państwo deklarację szczególną, formularz modelo 151 (art. 114 ust. 4 RIRPF oraz art. 1 i 2 rozporządzenia HFP/1338/2023). Modelo 149 jej nie zastępuje. Omawiamy go w przewodniku po formularzu modelo 151.

I przed jego złożeniem trzeba zebrać dowody na te pięć lat za granicą. Zaświadczenia o rezydencji podatkowej drugiego państwa, umowy, mieszkanie i to, co zadeklarowali Państwo tam.

Jeżeli wracają Państwo z rodziną, wybór reżimu mogą zgłosić także małżonek, Państwa dzieci poniżej 25 lat (albo w każdym wieku w przypadku niepełnosprawności) i, przy braku małżeństwa, rodzic tych dzieci, pod warunkiem że spełniają warunki z art. 93 ust. 3. Możliwość korzystania przez nich z reżimu zależy od objęcia nim głównego podatnika, a jego stosowanie wobec członków rodziny kończy się najpóźniej wraz z zakończeniem stosowania reżimu wobec głównego podatnika (art. 115 RIRPF). Omawiamy to w przewodniku o rodzinie.

Przed zakupem biletu powrotnego

W SEASI sprawdzamy Państwa pięć lat za granicą, Państwa deklaracje i ścieżkę, która pozwoliłaby Państwu skorzystać z reżimu, zanim jeszcze dojdzie do przeniesienia. Na piśmie.

Sprawdzimy Państwa sprawę →